Pozew jest podstawowym pismem wszczynającym postępowanie cywilne. Jego skuteczność zależy jednak od spełnienia szeregu sformalizowanych warunków. Wskazuje je Kodeks postępowania cywilnego (m.in. art. 126 k.p.c.). Podajemy najważniejsze z nich z niezbędnymi przykładami:
1) wskazanie sądu, do którego kierowany jest pozew; musi to być sąd miejscowo i rzeczowo właściwy, co ustalamy na podstawie charakteru prawnego żądania, zwykle według Kodeksu postępowania cywilnego (m.in. art. 16, 17 i 27 i nast. k.p.c.), np. Sąd Rejonowy w [miejscowość];
2) oznaczenie stron, czyli powoda i pozwanego – ich imiona, nazwiska, adresy, a w przypadku osób prawnych nazwy i siedziby; co ważne, co do powoda – podajemy także jego PESEL lub NIP
3) wartość przedmiotu sporu (jeżeli sprawa ma charakter majątkowy, np. zaokrąglona w górę do pełnego złotego kwota, której domagamy się od pozwanego);
4) dokładnie określone żądanie pozwu (czyli to, czego chcemy, np. wnosimy o zasądzenie określonej kwoty z odsetkami);
5) przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, czyli opisanie okoliczności (faktów), z których wynika nasze prawo do pozwania innej osoby – fizycznej lub prawnej;
6) wskazanie dowodów na powoływane okoliczności (fakty);
7) informacja, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego sposobu polubownego rozwiązania sporu;
8) podpis strony, jeśli działa sama, lub jej pełnomocnika, jeśli zaangażowała adwokata lub radcę prawnego;
9) wymienienie i dołączenie niezbędnych załączników, np. dokumentów, w tym umów, oświadczeń, wydruków wiadomości elektronicznych;
Poprawne sporządzenie pozwu ma fundamentalne znaczenie dla sprawnego przebiegu sprawy sądowej. Potencjalne braki mogą spowodować zwrot pozwu lub wezwanie do jego uzupełnienia, tudzież osłabienie skuteczności naszej argumentacji. Zalecamy zatem, by jego wniesienie następowało przy wsparciu adwokata lub radcy prawnego.